Pic Nic στα Χαρακώματα

“Οι δισκογραφικές εταιρίες στις Η.Π.Α μετά από δικαστική νίκη που πέτυχαν με αντίπαλο έναν απλό χρήστη, ζητούν $220,000 για 24 τραγούδια τα οποία, όπως υποστηρίζουν, κατέβασε παράνομα ο συγκεκριμένος χρήστης, ο οποίος καλείται τώρα να πληρώσει το μεγάλο αυτό χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί περίπου σε $9.200 ανά τραγούδι !

Ποιές οι δισκογραφικές εταιρίες ;

Πρόκειται για εταιρίες που ανήκουν στην RIAA ( Recording Industry Association of America ) και πιο συγκεκριμένα πρόκειται τις ακόλουθες 6 δισκογραφικές εταιρίες : Sony BMG, Arista Records, Interscope Records, UMG Recordings, Capitol Records και Warner Bros. Records . Αυτές θα λάβουν το χρηματικό πόσό από τον χρήστη .”

Το σωστό είναι να την ανασκολοπήσουν στην πλατεία της πόλης αφού πρώτα ταίσουν το παιδί της σε πιράχνας. Λοιπόν η μαλακία με την πειρατεία είναι το μεγαλύτερο ψέμα και όποιος πιστεύει οτι οι εταιρίες είναι το θύμα εδώ είναι τουλάχιστον καθυστερημένος.

1ον Γεγονός.
Οι εταιρίες δίνουν το πολύ 15% ανα CD που πωλείται στους καλλιτέχνες. Συνήθως το ποσοστό τους είναι πολύ χειρότερο. Άρα όχι μόνο οι καλλιτέχνες δεν χάνουν τίποτα αλλά οι εταιρίες του κλέβουν κυριολεκτικά ακόμα και όταν έχουν επιτυχία.

2ο Γεγονός
Οι πολλοί πετυχημένοι καλλιτέχνες παίρνουν πολύ μεγάλα ποσοστά όταν κάνουν εκατομμύρια πωλήσεις. Μιλώντας για πετυχημένους ενοώ αυτά τα σούργελα τύπου Mariah Carey (που πηδιόταν με τον ιδιοκτήτη της εταιρίας) οι οποίοι μόνο καλλιτέχνες δεν είναι αλλά πιόνια των εταιριών που τα προβάλλουν απο τα κανάλια τους, τους σταθμούς τους, τις Playlists τους, τα βραβεία τους και τα ξέκωλα που τους φοράνε. Αυτοί και στην ψάθα να πεθάνουν καρφί δεν μου καίγεται αλλά είναι οι μόνοι που πληρώνονται.

3o. Γεγονός
Όλοι οι πραγματικοί καλλιτέχνες ακόμα και αυτοί με τις τεράστιες πωλήσεις είτε έχουν δικές τους μικρές εταιρίες, είτε προσπαθούν να κυκλοφορήσουν cd με χαμηλές τιμές είτε δίνουν τα album τους τσάμπα. Απο τις συναυλίες τους και τις υπόλοιπες δραστηριότητες παίρνουν πολύ περισσότερα και όσο η μουσική τους εξαπλώνεται τόσο περισσότερο τους συμφέρει.

4o. Γεγονός
Oι εταιρίες δεν ενδιαφέρονται για καλλιτέχνες με περιέργη απαιτητική ή μη-εμπορική μουσική. Δεν τους ενδιαφέρει η ποιότητα της δουλειάς και το αποτέλεσμα γιατι πολύ απλά όσο πιο χαζό και εύκολο είναι τοσο πιο εύκολα θα το πουλήσουν. Οταν ο ακροατής ακούει κάτι χωρίς αξία, όσο χαζός και θύμα να είναι δεν θα δώσει λεφτά να το πάρει αλλά θα προτιμήσει να το κατεβάσει. Οι μόνοι που ενδιαφέρονται να δώσουν λεφτά για την μουσική είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για αυτό που ακούνε και νιώθουν την ανάγκη να ανταμοίψουν τον καλλιτέχνη για αυτο που προσφέρει.

5ο. Γεγονός
Ένα cd κοστίζει 50δρχ για να γίνει και πωλείτε 19euro (6.500χιλ).

6ο.Γεγονός
Για την κατάντια και το επίπεδο της μουσικής σήμερα  ευθύνονται αποκλειστικά οι εταιρίες.  Ακόμα υπάρχει καλή μουσική αλλά είναι πνιγμένη στις αηδίες. Το 90% των ατόμων που ακούς εάν ανοίξεις στην τύχη μερικούς διαφορετικούς σταθμούς δεν αξίζουν να λέγονται καλλιτέχνες καθώς στην ουσία ξέρουν να παίζουν μόνο ένα συγκεκριμένο μακρουλό, περιστασιακά σκληρό, ροζ όργανο.

7ο. Γεγονός
Η επιτυχία ενός καλλιτέχνη πλέον ορίζεται μόνο εμπορικά και για την ακρίβεια κατασκευάζεται απο στημένα charts, σταθμούς που δουλεύουν με playlists και ψευτικές πωλήσεις.

80. Γεγονός
Η πειρατεία δεν πρόκειτε να σταματήσει ποτέ.

9ο. Γεγονός
Το οτι κάτι είναι παράνομο δεν σημαίνει ότι είναι και κακό. Οι νόμοι δεν φτιάχτηκαν για να εξυπηρετούν την πλειοψηφία αλλά αυτούς που ελεγχουν αυτούς που τους γράφουνε (τους νόμους). Και αυτό προφανως δεν ισχύει μονο για την μουσική. Εάν όλοι είμαστε παράνομοι τότε κατι πάει στραβά με τον νόμο, δεν νομίζεται;

Θα μπορούσα να πω και άλλα αλλά θεωρώ πως με βάση τον μέσο όρο IQ η άποψη μου είναι  πλήρως κατανοητή. Οι υπόλοιποι  μπορούν να περιμένουν την έκδοση του blog  για παιδιά.