Pic Nic στα Χαρακώματα

..και στην προσπάθεια να διαδώσουμε την αλήθεια όπως έχει αντι να κολλάμε και να μοιράζυμε αυτό το ηλίθιο αυτοκόλλητο που σκέφτηκε κάποιος ακόμα πιο ηλίθιος σας παραουσιάζω την δική μου εκπληκτική ανανεωμένη έκδοση που θα σπάσει ταμεία και @@.

Πάρτε το , μοιράστε το και κολλήστε το πανού. Ακόμα και στο μέτωπο σας.

Καθώς μέρα με την μέρα η ελληνική τηλεόραση μας φέρνει σε επαφή με την υποκουλτούρα της Λ. Αμερικής συνηδητοποιώ 2 πράγματα.

1. Δεν ειμαστε καλοί ουτε στην υποκουλτούρα καθώς ακόμα και εκεί αντιγράφουμε.

2. Οι μεταγλωτιστές για τα μεξικάνικα – βραζιλιάνικα κτλ  είναι πολύ καλύτεροι απο τους μεταγλωτιστές που έχουν στις ειδήσεις όταν βγαίνουν οι Έλληνες πολιτικοί και δημοσιογράφοι.

Επίσης θεωρώ απαράδεκτο ότι η ΕΤ/ΝΕΤ βάζει όλες τις παλιές καλές σειρές και ταινίες  τις ώρες που ή κοιμόμαστε ή δουλεύουμε.

Απαιτώ παλίες σειρές όπως “ο θησαυρός της Βαγιάς” που αναμεταδίδεται ξανά τα πρωινά να δίνονται ΔΩΡΕΑΝ για download απο την κρατική τηλεόραση.  Εμείς τις πληρώνουμε τόσα χρόνια σε εμάς ανήκουνε.

Σήμερα θα μάθουμε τα εξής.

Γιατι η eurovision είναι μεν διαγωνισμός αλλά δεν είναι μουσικός.
Γιατι το φεστιβαλ θεσσαλονίκης δεν είναι φεστιβάλ.
Γιατι τα καρκινοειδή (γνωστα ώς κάβουρες) δεν θα πάνε ποτέ μπροστά.

Μέρος Πρώτον

Πρώτα πρώτα ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα. Ο διαγωνισμός έχει νόημα ύπαρξης απο την στιγμή που μιλάμε για των αγώνα (εξου και δι-αγων-ισμός) μεταξύ κάποιων να αποδείξουν κάτω απο συγκεκριμένες συνθήκες ποιος είναι καλύτερος σε κάποια συγκεκριμένη δεξιότητα ικανότητα κτλ.

Η μουσική δε, συγκατελέγεται στην κατηγορία εμπειριών που καποια μέλη της ανθρωπότητας αντιλαμβανόμαστε ως τέχνες.

Χωρίς να πολυλογώ και να σας κουράζω θα σας πω το εξής. Ναι υπάρχουν έργα τέχνης πιο σημαντικά απο κάποια άλλα. Ναι υπάρχουν καλλιτέχνες πιο σημαντικοί απο κάποιους άλλους. Αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν υπάρχει ούτε διαβάθμιση ούτε βαθμολογία ουτε η έννοια του καλύτερου και φυσικά πουθένα του ανταγωνισμού.

Ανταγωνισμός υπήρξε πάντα μεταξύ καλλιτεχνών. Αλλά αυτό αφορούσε την προσωπική τους αναζήτηση να ξεπεράσουν τον εαυτό τους και να γίνουν καλύτεροι σε αυτό που οι ίδιοι θέτανε ως στόχο και με τα βήματα που αυτοί θεωρούσανε οτι οδηγούνε στην εξέλιξη του έργου τους.

Σε καμμία περίπτωση λοιπόν η διαδικασία ενός διαγωνισμού που βασίζεται στην μέτρηση και στην σύκριση δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε κάτι τόσο αφηρημένο, εσωτερικό και αμφισήμαντο όπως τα έργα τέχνης.

Θα μου πείτε βέβαια οτι η σημασία των έργων τέχνης αποδικνύεται ιστορικά και απο την απήχηση του κοινού.

Η σημασία τους ναί. Η σημαντικότητα τους ναι. Αλλα δεν υπάρχει καλύτερο και χειρότερο. Κάτι που ίσως δεν θεωρείτε τόσο σημαντικό κάποιους τους αγγίζει ή τους αλλάζει την ζωή. Αρκεί να είναι αυθεντικό.

Η συμμετοχή των “τραγουδιών” σε διαγωνισμούς, αυτόματα καταργεί το οποιαδήποτε επιχείρημα που προσπαθεί να τα υποστηρίξει ως δημιουργήματα της μουσικής τέχνης.

Είναι απλά ανούσιες, ατάλαντες αηδίες που κάποιες όμως είναι όντως καλύτερες απο κάποιες άλλες. Όπως και να το κάνουμε η κα. Παπαρίζου ήταν και γ**** τα μωρά και κέρδισε με το το “σπαθί¨ της. Γιατι σε αυτο που διαγωνίστηκε αυτο μέτραγε.

Μέρος δευτερον

Πόσοι απο εσάς έχετε πάει σε φεστιβαλ μουσικής στο εξωτερικό; Γνωρίζετε τι θα πεί φεστιβαλ;
(σσ. Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές, μην προσπαθείτε να απαντήσετε. Εαν γνωρίζατε δεν θα το βλέπατε στην τηλεόραση.)

Φεστιβαλ τραγουδιού σημαίνει μια γιορτή της μουσικής (μουσική – βλέπε μέρος πρώτο). Σημαίνει σκηνές στημένες παντού. Γνωστοί και άγνωστοι μουσικοί να παίζουν με τις ώρες. Κόσμος να τριγυρνάει , να χορευει να ακούει να επικοινωνεί. Να έχει την δυνατότητα να ακούσει τσιγάνικο rock, φλαμενκο fusion, βαλκανική jazz, τους scorpions, την Peyroux, τον garbarek κ.ο.κ.

Αυτο που γίνεται στην Θεσσαλονίκη είναι ένας διαγωνισμός (βλεπε μέρος πρώτο). Όπως λοιπον αξιωματικά αποδείξαμε μουσική και διαγωνισμός είναι πιο διαφορετικά πράγματα. Μόλις σας είπα και τι είναι φεστιβαλ. Ουτε απο αυτό είναι.

Τί είναι τότες; Απλά μια πανάκριβη, illustration αποθέωση του κίτς στην χώρα μας.

Μέρος τρίτον

Οι κάβουρες δεν θα πάνε ποτέ μπροστά γιατι περπατάνε πλάγια.

(δημοσιευτηκε Αυγουστο 2006)

Όπως μόλις πληροφορήθηκα η Πηγη Δεβετζή δεν κατάφερε “να ζευγαρώσει τα μετάλλια της  στο πανευρωπαικο του στίβου.

Το ένα μετάλλιο είχε πονοκέφαλο και δεν καθότανε.

 (δημοσιευτηκε αρχικά Αυγουστο. 2006)

Προς τους έγκριτους δημοσιογράφους του STAR

Το γεγονός οτι η Κλάρα είναι έγκυος ΔΕΝ είναι νεό. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το αναφέρετε στις ειδήσεις.

Εκτός εαν την γκάστρωσε ο Γρηγόρης, ή εάν κυοφορεί κάποιο δελφινοειδές. Σε άλλη περίπτωση δεν πρέπει να απασχολεί την κοινή γνώμη ούτε να αναφέρετε στις ειδήσεις.

Επειδή προφανώς υπάρχει κάποια δυσκολία να κατανοήσετε κάποια πράγματα και λογικό είναι καθώς τώρα ξεκινάω να σας τα λέω, ακούστε με προσεκτικά.

Πάρτε την Κλάρα. Φωνάξτε έναν χασάπη και δώστε του έναν μπαλτά. Αποκεφαλίστε την Κλάρα με συνοπτικές διαδικασίες.

Πάρτε μια μηχανή του κιμά. Μεταποίηστε την Κλάρα σε λουκάνικα. Δώστε τα δωρεάν σε ομοφυλόφιλους νάυτες. Τα μυαλά σας σας έχουν παρόμοιες ανάγκες με τους κόλους κάποιων.
Ας συνεχίσει η Κλάρα και απο τον άλλο κόσμο να προσφέρει εκπλήξεις. Μαγνητοσκοπήστε το γεγονός.

….
….
……
…….

ΟΧΙ. Δεν θα το προβάλετε στην τηλεόραση,. Ητανε παγίδα να δω εαν καταλάβατε. Κάψτε την κασσέτα και παίξτε λίγο sudoku.

Άφησα μια δουλειά στην μέση.

Εδώ δεν είναι βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε που λένε.

Είμαι πίσω με τα ορθογραφικά μου λάθη, το Intelectuel χιούμορ και τις μοναδικές αλήθειες.
Εάν δεν με πιστεύετε, καρφί δεν μου καίγεται.

Ξεκινάω με τα τρια παλιά post και μερικά καινούργια.